Friday, September 30, 2011

Suicide Room (2011)


Dominik is an ordinary boy. He's got loads of friends, the hottest girl in school, rich parents and money to spend on brand-name clothes. But one innocent kiss with a mate changes everything. He begins to isolate himself from the outside world, spending all his time on his computer. He meets an anonymous girl who introduces him to the "suicide room", a place from which there is no escape. Caught in a trap woven of his own emotions, Dominik becomes entangled in a web of intrigue and gradually loses what he cherishes most.


Ο Ντομινίκ είναι ο μοναχογιός του επιχειρηματία Αντρτζέι και της Μπεάτα. Ένα φυσιολογικό παιδί, που πηγαίνει σε ιδιωτικό σχολείο και με άριστες επιδόσεις. Οι γονείς του ελπίζουν ότι θα μπορέσει να φτάσει ψηλά, μια που ο Ντομινίκ έχει μεγάλα όνειρα και φιλοδοξίες. Όμως ένα παιχνίδι με τους συμμαθητές του, θα καταλήξει καταστροφικό για τον ψυχικό του κόσμο. Μετά από τα υποτιμητικά σχόλια τους σε δημόσιο τσατ, χάνει την αυτοπεποίθησή του και απομακρύνεται από το σχολείο του. Γράφεται σ' ένα ιστοχώρο, το λεγόμενο Δωμάτιο Αυτοκτονίας. Εκεί δεν έχει να αντιμετωπίσει τα πικρόχολα σχόλια των συμμαθητών του αλλά κάνει "παρέα" με παιδιά που έχουν τάσεις αυτοκτονίας. Γνωρίζει την Σύλβια η οποία τον βάζει σε μια εικονική πραγματικότητα που τελικά αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να αντέξει.




Με Ενσωματωμένους Ελληνικούς Υπότιτλους.


1 comment :

kinaidos said...

Ένα μεγάλο θέμα, που φεύγει από στενά όρια της γκέι κοινότητας. Έχει να κάνει με τους κινδύνους του διαδυκτίου, που μπορεί να αντιμετωπίσει ο οποιοσδήποτε ευάλωτος χαρακτήρας. Η εικονική πραγματικότητα, έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Η λέξη φίλος, έχει αλλοιωθεί, δεν υπάρχει μορφή κι έννοια, αντικαταστάθηκε πολύ απλά από ένα νούμερο, που όσο μεγαλύτερο είναι αυτό, τόσο πιο καλά και ψευτόδημοφιλής νιώθει ο νέος. Για να μην παρεξηγηθώ, εννοώ τους πολύ νέους 14-17.
Η προσωπική επαφή περιορίζεται στο σχολείο και ελάχιστα έξω και η “παρέα” συνεχίζεται με τις ώρες στον εικονικό κόσμο…
Τι γίνεται λοιπόν εάν ένας νέος (και μεγαλύτερος) τύχει να είναι διαφορετικός από τον περίγυρο του; είτε είναι γκέι, είτε είναι παχουλός, είτε είναι το ονομαζόμενο “σπασικλάκι” και γενικά άτομο ευάλωτο σε κατακρίσεις; Αν δεν βρίσκει χώρο στο κοινωνικό σύνολο, καταφεύγει σε άλλα μέσα, που του δίνονται, όπως για παράδειγμα το διαδίκτυο, για να βρει τον δικό του εικονικό κόσμο, όπου θα μπορεί να μετράει σαν άτομο. Το κακό είναι ότι έτσι ευάλωτος που είναι, δεν μπορεί να ξεχωρίσει τους κίνδυνους, αρκείται ότι εικονικά είναι κάποιος που υπολογίζεται και σε κάποιες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να έχει άσχημα αποτελέσματα.
Για μένα το τραγικότερο σημείο της ταινίας, είναι τα τελευταία 8 δευτερόλεπτα της, όπου πολύ έξυπνα καταδεικνύεται η κτηνώδης αδιαφορία της κοινωνίας, που μετριέται σε views: 22.031.832