Wednesday, September 28, 2011

Like It Is (1998)


Set amidst the desparate worlds of the London pop music scene and the bare knuckles boxing clubs of working-class Blackpool, ''Like It Is'' is a sexy, and at times, caustically funny tale of one youth's coming out and his first, tumultuous gay love affair. Craig (real-life boxing champ Steve Bell) is a 21-year-old Blackpooler who makes his living by fighting in illegal bare-knuckle fights. But the tough youth is also a closeted gay. He meets by chance Matt (Ian Rose), a cocky London music producer who takes Craig under his wing. The affair brings wide-eyed Steve down to the swinging gay Soho scene and into the duplicitous clutches of Matt's friends, which include Paula (Dani Behr), Matt's flatmate and an up-and-coming singer threatened by the arrival of the youth; and Kelvin (The Who's Roger Daltrey), Matt's gay and decidedly wolfish boss. Will Craig find happiness in Britain's gay Mecca or be forced back to his sordid former world? Some of the film's best moments are when it shows the tensions of being gay in a tough, macho environment; the biting indictment of shallow gay men; and the hilarious camp performance by Daltrey who sinks his toothy grin into his role with lecherous gusto.


Στην ταινία αυτή πρωταγωνιστούν δύο ενδιαφέροντα άτομα : Ο Ρότζερ Ντάλτρυ από το συγκρότημα τών WHO και ο τότε Βρετανός πρωταθλητής πάλης Στηβ Μπελ, στο κύριο ρόλο τού Κρεγκ, ενός κρυφο-γκαίη παλαιστή κατς απ'το Μπλακπουλ. Ο Κρεγκ, όντας καταπιεσμένος γκαίη παλαιστής σε παράνομους αγώνες ασφυκτιά στην επαρχία. Μια μέρα γνωρίζει τον Ματ, έναν πρωτευουσιάνο μουσικό παραγωγό, εθισμένο στα ναρκωτικά και στο εύκολο, απρόσωπο σεξ. Ο Κρεγκ πάει στο Λονδίνο, βρίσκει τον Ματ και γνωρίζει τον Κέλβιν (Roger Daltrey), αφεντικό τού Ματ και "σαρκοβόρο αρπακτικό" όσον αφορά τα νεαρά αγόρια. Η σχέση τού Κρεγκ με τον Ματ είναι προβληματική και θυελλώδης, επειδή ο νεαρός καταπιεσμένος επαρχιώτης δεν μπορεί να προσαρμοστεί στην ξέφρενη ζωή τού Λονδίνου και στους κάθε είδους πειρασμούς της. Θα τα καταφέρει ή θα εγκαταλείψει τον Ματ, για την ήσυχη ζωή που ζούσε στο Μπλακπουλ ??

Είναι πολύ ενδιαφέρον πάντως ότι ένας πραγματικός πρωταθλητής πάλης (Steve Bell) κι ένας μουσικός σαν τον Roger Daltrey, δέχτηκαν να ''τσαλακώσουν'' το image τους, υποδυόμενοι τέτοιους ρόλους και παίζοντας τέτοιες σκηνές (σεξ με άντρες, φιλιά, ναρκωτικά κλπ).




Include English and Greek Subtitles.

Ενα Μεγάλο Ευχαριστώ στον Yavass για τους Ελληνικούς Υπότιτλους!

1 comment :

kinaidos said...

Δεν ξέρω αν τσαλάκωσε η όχι το image του ο Roger Daltrey, πάντως ο ρόλος του πήγε γάντι! Σχεδόν τον λάτρεψα! Θυμήθηκα ιστορίες μου με πρωτάρηδες (πάντως όχι κρυφό γκέι με στρέιτ νοοτροπία, όπως το τυπάκι της ταινία), που όλα κυλούσαν βασανιστικά αργά! Ακόμα κι ένα βλέμμα, λίγο πονηρό μπορεί να φόβισε και στο καπάκι άκουγα φράσεις “γιατί με κοιτάς έτσι;” “αυτό που σκέφτεσαι βγαλ το από το μυαλό σου”… κανονικό βασανιστήριο για να φτάσεις στην πράξη. Το “κακό” έρχεται μετά όταν πρέπει να κάνεις σεξ όλη την μέρα, λες κι οι μέρες του πρωτάρη τελειώνουν η πρέπει οπωσδήποτε να αναπληρώσει τον “χαμένο” χρόνο! Κι αν μετά από 3-4 φορές (σκόρπια μέσα στη μέρα) πεις αργά το βράδυ, ας κοιμηθούμε και λίγο, τότε αρχίζουν οι αμφιβολίες, τα παράπονα… “τόσο γρήγορα με βαρέθηκες;” “βρήκες άλλον έτσι;” “δεν σου αρέσω πλέον;”… αχ αυτοί οι πρωτάρηδες!!!
Πέρα από την, για μένα, καταπληκτική ερμηνεία του Roger Daltrey στο συγκεκριμένο ρόλο, το σενάριο δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε, απλά όπως έγραψα πιο πάνω, μου θύμισε προσωπικές ιστορίες και τίποτα παραπάνω! Μου φάνηκε υπερβολικός ο ρόλος του παθητικού κρυφό γκέι με στρέιτ νοοτροπία.
Επίσης πεθαίνω, όταν υπάρχει ζήλια ανάμεσα στην λουγκρομάνα με τον εκάστοτε γκόμενο, σύντροφο (όπως θέλετε πείτε το) και ειδικά όταν είσαι μπροστά και πετάνε ο ένας στον άλλον μπηχτές, για το ποιος από τους δυο γνωρίζει καλύτερα το “θύμα”!!! Μπορεί να έχει πλάκα, αλλά η αλήθεια είναι ότι η ισορροπίες είναι πολύ λεπτές και σε κάθε περίπτωση πρέπει να τις ελέγχεις πολύ καλά, αλλιώς μετά τρέχεις και δεν φτάνεις… ;)